Günaydınım ol Veda Busesi - Günaydınım Ol

Veda Busesi

Dünyaya gelmiş en iyi niyetli insandı belki.Herkes tarafından sevilen,ailesinin gururla anlattığı biriydi Mehmet.Okula başlamış,heyecanı yüzünden okunuyor,kalbi yerinden çıkacak gibi oluyordu.Okulun ilk günleri güzel ve çekingen bir kızın yanında oturmakla başlamıştı.Daha önce bir kız ile yan yana gelmeyen masum bir çocuk düşünceleri ile utanmış,zaman geçtikçe arkadaşları ile kaynaşmaya onlarla oyunlar oynamaya ve yanındaki kız ile samimiyeti ilerletmişti Mehmet,yalnız bir sorun vardı eli ayağına dolaşıyor,yüzüne bakamıyor,kızarıyor,okuldaki arkadaşları dalgalar geçiyor gülüyorlardı.Aslında masum bir çocuk olmak,güzel duygular beslemekten başka bir şey yapmamıştı.Arkadaşlarına çok kızmış bir tavırla, neden böyle davrandıklarına anlam veremiyordu.



Kızın üzgün bakışlarını gören Mehmet arkadaşlarını susturdu ve kızın yanından kalkıp sırasını değiştirdi.Bu onun için zor olacaktı ama yapmak zorundaydı,yoksa arkadaşları kendilerini rahatsız edecekti.O sene kızla beraber okulun özel bir gününde şarkılar söylediler,daha yakın bir atmosfer olmuştu bu duyguyu tanımlayamıyordu içerisinde çocuklardı daha nereden bilebilirlerdi ki aşkı.

   Sene sonu gelmişti…

Okulda birinci olanlar çıkartılıyordu kürsüye herkes çok heyecanlı,ailelerde gözyaşları ile bekliyordu çocuklarını.İsimler okunmaya başladı önce kızın ismi okundu,bizim çocuk heyecandan kalbi duracak gibiydi,daha sonra o hep dalga geçen arkadaşı çıktı kürsüye sırayla okunmaya devam ediyordu isimler,kızla çocuğu yan yana görmek üzmüştü onu.İsmi okunmayan iki kişi kalmış ve umutlarını kaybetmişti halbuki çok iyi çalışmıştı derslerine tüm hocalar övgü ile bahsediyordu kendisinden ama neden ismi okunmamıştı.

      Okul ikincisi çıktı kürsüye ağlıyordu çocuk benim ismim okunmadı diye,boynunu büktü salonu terk ederken ailesiyle mikrofondan ismi okunmuştu.İnanamadı önce,tekrar çağrıldı,ailesi çok sevindi tabi ki çocukta koşarak gitti kürsüye o artık okul birincisi olmuştu.Mutluluğu yüzünden okunuyordu ama ağlıyordu da sevinç gözyaşlarıydı belki,belkide isminin en son okunmasındaki hüzünden sonra gelen mutluluk.Eve geldiğinde odasına koştu açtı defterini başladı yazmaya,her bir kelimesinde kız ile olan mutluluğunu anlatıyordu ama o gün okul birincisi olmuştu onu neden yazmıyordu ? bir kaç kelime anlattı koskoca sayfada okul birinciliğini zaman zamanı kovaladı büyümüşlerdi.

   Arkadaşları ve sevdiği kız ile birlikte günler çok hızlı geçiyor başarıdan başarıya koşuyordu Mehmet.Çok çalışıyor,değer veriyor ve üzülüyordu.Doğanın kanunu bu değil miydi zaten değer verdikçe üzülmek ? Sevdiği kız ile çok yakın iki arkadaş olmuşlardı aslında çocuk açılmak istedi kıza ama o cesareti bulamamıştı kendisinde, bir süre sonra kız mutlu bir şekilde koştu çocuğun yanına,çocukta cesaretini tam toplamış konuşacak,diyecekti sevdiğini kıza.Konuşturmadı kız heyecanlı ve mutluluğu yüzünden okunuyordu ekledi konuşmasına;

“çok mutluyum beni anlayacak bu mutluluğumu paylaşabileceğim bir sen varsın” diyordu.

Çocuk meraklı ifade ile;

“ne oldu anlatsana çok merak ettim” dedi.

Nereden bilebilirdi ki o merak ettiği kızın mutlu olduğu şeyi öğrenince üzüleceğini.Kız başladı anlatmaya;

“Karşı sınıftaki o yakışıklı çocuğun kendisini sevdiğini söylediğini ve kendisininde bu çağrıya kayıtsız kalmadığını söyledi”kafasında şimşekler çaktı,çizdiği o dünya yerle bir olmuştu,gözünden istemsizce dökülen bir iki damla yaşı tutamadı ve hafif bir tebessümle “sevindim”diyebildi ve oradan koşarak uzaklaştı.Sadece birkaç dakika önce hissettiği mutluluk yerini acı ve göz yaşına bırakmıştı.Okula gitmek istemiyor,okula gitse de sınıfta bir köşede sessiz sedasız oturuyordu.Sınavlara girilmiş,sonuçlarının açıklanmasını bekliyordu biran önce okuldan ayrılmak için.Daha fazla duramazdı çünkü çok üzülüyordu.Sonuçlar açıklandığında farklı liselerde okumaya gittiklerini öğrendiğinde sevindi ama bu sevincin sadece anlık olduğunu lisedeki ilk gününde anladı.Çünkü….

 


Devam Edecek…                                                                                          

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir