Günaydınım ol Soğuk Gece - Bölüm 4 - Günaydınım Ol

Soğuk Gece – Bölüm 4

 İLK OKUL GÜNÜ BİTİYOR..

Başı önünde sınıftan çıkan Osman sessiz koridorda yürüyüşüne devam etti. Küçük bedenini merdivenlerden aşağıya atarak okulun bahçesine çıktı. Bahçeye çıktığında hayretler içinde kaldı. Sınıftan çıkan arkadaşları hâlâ annelerine sarılıp ağlıyordu. Sınıftaki gürültü hâlen devam ediyordu. Osman kendini okulun kaldırımlarına attı ve başı iki elinin arasında hayretler içindeki anlamsız seyrine devam etti. 

      

       O sırada öğretmeni de sınıfta işini bitirmiş ve aşağıya gelmişti. Evine gitmek üzere arabasına bindi. Tam arkaya çıkacaktı ki arabanın önünde oturan Osman’ı gördü. Bir kaç defa kornaya bastı ama duymadı. Dalmıştı Osman kim bilir neleri düşünüyordu o ara. Arabadan inip yanına geldi bir kaç defa seslendi ama nafile.

Sonra eliyle başını okşadı ve ” Ne yapıyorsun burada yakışıklı ? Hadi seni gideceğin yere kadar bırakayım.” dedi. Ama Osman dan ses çıkmadı .”Hadi ” diye seslenince kalkıp arabaya bindi.

Tam araba çalıştı ve arkaya doğru gidiyordu ki Osman kapıyı açıp kendini aşağıya attı ve son hızla koşmaya başladı. Öğretmen ise şaşkın bakışlarla sadece izledi oda nefes nefese kalmıştı olup bitene anlam veremedi. O sırada Osman çoktan gözden kaybolmuştu. Öğretmen ise yoluna devam etti. Nefes nefese koşan Osman okula girdi ve merdivenleri öyle hızlı koştu ki sanki küçücük çocuk değil de bir çita gibi koşuyordu. Bu koşuş ne içindi ki Osman ? Yaşayamadığın güzel günlere miydi yoksa ? Yada bende bilmiyorum Osman neden koşuyorsun ki ? 



           Nefes nefese kalan Osman kendini Kemal'in sınıfın önünde buldu. Kontrol etti D evet bu onun sınıfıydı. O sırada kapı açıldı ve Kemal ilk çıkan kişiydi. Osman Kemal'e sımsıkı sarıldı. Arabadan atlama sebebi oydu işte. Bir an onu kaybettiğini düşündü çok korktu küçük yüreği halende kalbi yerinden çıkacak gibi atıyordu. Olanlara anlam veremeyen Kemal gidelim anlamında kafasıyla koridoru gösterdi. Az önce yalnız indiği ve tekrar nasıl çıktığını bile hatırlamadığı merdivenleri şimdi Kemal ile yani bu hayattaki tek dostu ile beraber iniyordu.


         Bahçeye geldiklerinde yine aynı sesli ortam vardı. Ama onlar sadece göz ucu ile bakıp hızla yollarına devam ettiler. Çünkü nöbetçi hoca kapıda onları bekliyordu. Hızlı adımlar ve etrafa şaşkın bakışlar ile yollarına devam etti iki dost. Beş dakika geçti mi korkusu vardı küçük yüreklerinde kapıdan içeriye sessizce girdiler.

Nöbetçi öğretmen masasında oturmuş çayını içip gazete haberlerini okuyordu onların geldiğini fark etmedi. Bir iki adım attılar ki o sıradan sinirli şekilde yerinden fırladı." Ne o ilk günden okuldan mı kaçtınız?"dedi. Bir an susup kafalarını önlerine eğdiler ve Osman konuşmaya karar verdi. "Şey öğretmen erken bıraktı biz kaçmadık ki" dedi." Tamam hadi geçin" dedi. Sert bir tavırla. Aslında ortada hiç bir sorun yoktu. Neden kızıyordu ki bu ufacık çocuklara. Kalbinde zerre kadar merhamet kalmamıştı galiba. Osman ile Kemal yatakhaneye doğru gitti ve kendilerini yataklarına attılar. Küçük bedenleri çok yorulmuştu galiba. Kafalarını yastıklarına koyup bugünü düşünmeye olanlara anlam vermeye çalıştılar. 


    Belkide çok yanıldılar. Çünkü hayatta bazı şeylere anlam vermek gerçekten zor değil miydi ?

 ......

Soğuk Gece – Bölüm 4” için bir yorum

  • 10 Kasım 2017 tarihinde, saat 18:52
    Permalink

    Kalemiz çok akıcı insallah devamlarini ayni kalitede lezzette okuruz.

    Yanıtla

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir